079 - سوره بقره (آیه ۱۷۳) скачать в хорошем качестве

079 - سوره بقره (آیه ۱۷۳)

مطالعهٔ ترجمه سوره بقره، آیه ۱۷۳ با استفاده از ترجمه‌های مختلف فارسی و انگلیسی و ترجمهٔ لغت به لغت از متن عربی. این آیه با «إنّما» آغاز می‌شه که بیانگر حصر و محدودسازیه، و چهار مورد از خوردنی‌های حرام‌شده رو مشخص می‌کنه: مُردار (ٱلْمَيْتَة) که الف و لام تعریف به کل دسته اشاره داره و جزئیات بیشترش در آیهٔ ۳ سورهٔ مائده اومده؛ خون (ٱلدَّم) که طبق آیهٔ ۱۴۵ سورهٔ انعام منظور خون جاری و ریخته‌شده‌ست نه خونی که در گوشت باقی مونده؛ گوشت خوک (لَحْمَ ٱلْخِنزِير) که با توجه به ریشهٔ «لحم» ممنوعیت مشخصاً بر مصرف گوشت تمرکز داره؛ و آنچه نام غیر خدا بر آن خوانده شده (مَآ أُهِلَّ بِهِۦ لِغَيْرِ ٱللَّهِ) که موضوعی پیچیده‌ست و در آیات ۱۱۸ تا ۱۲۱ سورهٔ انعام و آیهٔ ۱۱۵ سورهٔ نحل و آیهٔ ۳ سورهٔ مائده بیشتر بهش پرداخته شده. نکتهٔ جالب اینه که از این چهار مورد، سه‌تا مصداق مشخصن و آخری یک الگوی باز و تعمیم‌پذیره؛ ساختاری مشابه آیهٔ ۱۶۹ همین سوره که سوء و فحشاء و الگوی نسبت‌دادن ندانسته‌ها به خدا رو داشت. در ادامه، آیه استثنایی برای شرایط اضطرار قائل می‌شه با شروطی دقیق: نه آرزوی استثنا داشته باشه و نه فراتر از نیازش مصرف کنه. معماری سه‌بخشی این آیه—قاعدهٔ حداقلی، استثنا برای اضطرار، و شروط اخلاقی بر استثنا—به نظر می‌رسه رویکردی کلی به ممنوعیت در قرآن رو توصیف می‌کنه. عبارت «لَآ إِثْمَ» با توجه به ریشهٔ «اثم» نشان می‌ده که در شرایط اضطرار واقعی، عقب‌ماندنی از خیر اتفاق نمی‌افته، و ختم آیه با «غَفُورٌ رَّحِيمٌ» تأکیدی بر مغفرت و رحمت الهیه که اثر این عمل رو در آن شرایط پاک می‌کنه. این آیه در بخش گسترده‌تری از آیات ۱۶۳ تا ۱۷۷ قرار داره که از یکتایی خدا و نشانه‌ها در آفرینش شروع شده و به نقد پیروی کورکورانه از سنت و سپس احکام خوراکی‌ها می‌رسه.