Kraina Słów - Mur скачать в хорошем качестве

Kraina Słów - Mur

„Mur” to piosenka o miłości, która zaczyna pękać — nie nagle, lecz powoli, słowo po słowie, gest po geście. To opowieść o dwojgu ludzi, którzy kiedyś byli sobie najbliżsi, a dziś stoją po dwóch stronach niewidzialnej ściany, zbudowanej z żalu, milczenia i niepewności. Jesień tańczy za oknem, świat toczy się dalej, inni splatają dłonie… a oni próbują zrozumieć, kiedy właściwie przestali się słyszeć. To utwór o bólu, który nie krzyczy, tylko szepcze — i o pytaniu, które potrafi złamać serce: czy jeszcze nas coś łączy? ------------------------------------------------------ Niniejszy utwór powstał przy wsparciu sztucznej inteligencji, która opracowała muzykę i wykonała wokal do słów mojego autorstwa. Zastosowana w materiale grafika również została wygenerowana z użyciem AI i nie przedstawia żadnych realnych osób. © 2026 Kraina Słów. Wszelkie prawa zastrzeżone. Kopiowanie, ponowne przesyłanie, publikowanie lub wykorzystywanie fragmentów materiału jest zabronione. Udostępnianie utworu za pomocą oficjalnej funkcji platformy YouTube jest jednak bardzo mile widziane. 👍 ------------------------------------------------------ Tekst: Paweł Rymuza Muzyka: Sztuczna inteligencja Wykonanie: Sztuczna inteligencja ------------------------------------------------------ Mur I Znów cię ranię ostrzem szorstkich słów, bo tak jest najprościej zadać ból. Gdy je wbijasz w serce, cała drżę - jest najczulszym miejscem z moich miejsc. Wokół tańczy jesień, kwitnie wrzos... Czy nas dwoje jeszcze wzruszy coś? Inni liście goniąc, w parku gdzieś, dłoń splatają z dłonią w cieniu rzęs... Ref.: A między nami wzrasta mur i damsko męska rwie się więź... Choć razem przecież aż po grób mieliśmy dzielić śmiech i lęk! II Znów cię ranię cierniem brudnych kłamstw i spoglądam biernie na twój płacz. Gdy tak cicho szlocham, tłumię gniew. Czy cię jeszcze kocham, czy już nie?... Co się z nami stało? - powiedz mi! Kto rozkazał ciałom z dala tkwić?! Inni tracą zmysły w szale warg, wymieniają myśli, zamiast skarg. Ref.: A między nami wzrasta mur i damsko męska rwie się więź... Choć razem przecież aż po grób mieliśmy dzielić śmiech i lęk! Ref.: A między nami wzrasta mur i damsko-męska rwie się więź... Choć razem przecież aż po grób mieliśmy dzielić śmiech i lęk! A między nami zimny mur jak smuga cienia pnie się wzwyż! Choć w ogień zdarzeń aż po grób chcieliśmy lecieć tak jak ćmy! Tak jak ćmy...