Jak długo osoba żyła po ścięciu gilotyną? скачать в хорошем качестве

Jak długo osoba żyła po ścięciu gilotyną?

Mroczne cienie ostrza gotowego do piorunującego uderzenia na zawrotnych wysokościach, nagle, gwałtowny spadek, a potem... cisza. To była makabryczna rzeczywistość Gilotyny, przerazającego symbolu Panowania Terroru podczas Rewolucji Francuskiej. Nazwana na cześć Doktora Josepha-Ignace'a Guillotina, który ironicznie zaproponował urządzenie jako bardziej "humanitarną" metodę egzekucji, gilotyna stała się przerażającym punktem centralnym na publicznych placach od tysiąc siedemset dziewięćdziesiątego trzeciego do tysiąc siedemset dziewięćdziesiątego czwartego roku. Ten wyniosły instrument śmierci, z jego ostro zaostrzonym ostrzem, zakończył życie około siedemnaście tysięcy osób w sercu rewolucji. Wśród skazanych byli Król Ludwik the sixteenth i Królowa Maria Antonina, wysłani do "Narodowego Ostrza" w wielkim spektaklu skręconej sprawiedliwości. Ale rozważmy to makabryczne pytanie, które fascynowało naukowców i obserwatorów przez wieki: Jak długo osoba pozostaje przytomna po swojej randce z 'Madame Gilotyna'? Czy odcięte głowy skazanych mogły być świadkami własnej przerażającej śmierci? Relacje z tamtego czasu są, delikatnie mówiąc, mrożące krew w żyłach, pełne opowieści o mrugających oczach i poruszających się ustach. Voltaire kiedyś powiedział: "Zabijanie jest zakazane; dlatego wszyscy mordercy są karani, chyba że zabijają w dużych ilościach i przy dźwięku trąbek." W naszej dzisiejszej podróży zagłębimy się w erę, w której śmierć była publicznym spektaklem, sankcjonowanym przez państwo i przeprowadzanym przy dźwięku rewolucyjnej trąbki. Czy jesteś gotów wrócić na krwawe ulice rewolucyjnej Francji? Witaj w dzienniku Juliusza Cezara. Od Topora do Elegancji. Złożony Taniec Śmierci przed Ewolucją Gilotyny. Długo przed przerazającą skutecznością gilotyny, ludzkość posiadała cały szereg instrumentów, które miały przekazać mroczny taniec śmierci. Jednym z najwcześniejszych i najbardziej prymitywnych tych metod był topór do ścięcia głowy, narzędzie zanurzone w annałach ludzkiej historii. W sercu starożytnych cywilizacji Grecji i Rzymu, około piątego wieku przed Chrystusem, topór odgrywał kluczową rolę w wymiarze sprawiedliwości. To nie był tylko narzędzie do ścinania drzew przystosowane na tę okazję. Topory do ścięcia głowy, często dekorowane skomplikowanymi rzeźbieniami i wzorami, były narzędziami władzy, namacalnym symbolem autorytetu, jaki władców i katów miało nad życiem i śmiercią. Były publicznymi przypomnieniami ostatecznej kary za naruszanie społecznych norm czy praw. Podróżując w czasie i przenosząc się geograficznie na Brytyjskie Wyspy w Średniowieczu, zauważamy wzrost popularności topora jako narzędzia egzekucji. Proces ścięcia głowy toporem nie był jednak wolny od komplikacji. W dużej mierze zależał od siły i precyzji kata. Świadectwem tego jest niesławna egzekucja Marii, Królowej Szkotów, w tysiąc pięćset osiemdziesiątym siódmym roku. Robert Beale, obecny na miejscu angielski dyplomata, opisał, jak pierwszy cios ominął jej szyję i uderzył w tył jej głowy. Drugi cios przeciął szyję, z wyjątkiem małego kawałka ścięgna, który kat przeciął za pomocą topora. 00:00 Krótka Historia 1:50 Od Topora do Elegancji: 5:08 Dr. Joseph-Ignace Guillotin: 8:35 Badanie projektu i mechaniki gilotyny 11:53 Gilotyna jako Demokratyczny Rozdawca Śmierci 15:11 Taniec Gilotyny w Okresie Terroru 19:02 Ostatni Walc Ludwika XVI i Marii Antoniny 22:22 Życie Po Upadku 25:37 Pożegnalne przemówienia gilotyny 28:00 Mroczne Wypadki Gilotyny 31:16 Publiczna fascynacja i makabryczny taniec gilotyny 34:38 Ostrze w Tkance Wyrazu Kulturowego 37:58 Łabędzi Śpiew Gilotyny 41:19 W salach historii i echem kultury