Karol Szymanowski - Mazurek XII Op.50 Columbia DM.1785 a. скачать в хорошем качестве

Karol Szymanowski - Mazurek XII Op.50 Columbia DM.1785 a.

Karol Szymanowski urodził się 3 października 1882 roku w Tymoszówce, na terenie dzisiejszej Ukrainy, w rodzinie ziemiańskiej o artystycznych tradycjach. Już od najmłodszych lat uczył się muzyki, najpierw pod okiem ojca, a później u Gustawa Neuhausa. W 1901 roku rozpoczął studia w Warszawskim Instytucie Muzycznym, gdzie doskonalił się w kompozycji pod kierunkiem Zygmunta Noskowskiego. W młodości Szymanowski inspirował się twórczością Chopina, Straussa i Skriabina, a jego styl początkowo wpisywał się w nurt późnoromantyczny. W 1905 roku współtworzył Spółkę Nakładową Młodych Kompozytorów Polskich, która miała promować nową muzykę. W kolejnych latach podróżował po Europie, odwiedzając m.in. Włochy, Niemcy i Francję. W czasie I wojny światowej przebywał głównie w rodzinnym majątku, gdzie tworzył swoje najważniejsze dzieła, takie jak „Mity”, „Pieśni miłosne Hafiza” czy operę „Król Roger”. Z czasem jego styl ewoluował — zaczął czerpać inspiracje z muzyki ludowej, szczególnie góralskiej, oraz z kultury śródziemnomorskiej i islamu. Przełomowe znaczenie miała dla niego twórczość impresjonistów oraz muzyka Podhala, z którą zetknął się w Zakopanem. Stało się to impulsem do stworzenia nowego, oryginalnego języka muzycznego. W 1927 roku został dyrektorem Konserwatorium Warszawskiego, a trzy lata później jego rektorem. Działał również jako eseista i publicysta, angażując się w życie kulturalne II Rzeczypospolitej. Mimo sukcesów zawodowych, jego życie prywatne naznaczone było problemami zdrowotnymi — cierpiał na gruźlicę, przez którą musiał przenieść się do Zakopanego. Tam zamieszkał w willi „Atma”, która dziś jest jego muzeum. Karol Szymanowski zmarł 29 marca 1937 roku w Lozannie. Został pochowany w Krakowie, w Krypcie Zasłużonych na Skałce. Uważany jest za najwybitniejszego polskiego kompozytora po Chopinie i jednego z twórców nowoczesnej muzyki polskiej. Dział Muzyczny jest jednym z najmłodszych działów Muzeum Okręgowego im. Leona Wyczółkowskiego. Podstawę jego zbiorów stanowią zabytki fonograficzne pochodzące z Kolekcji Fonograficznej Ewy i Adama Mańczaków, które od 2005 roku, na drodze zakupu i darów pochodzących od bydgoskiego kolekcjonera, były systematycznie włączane do zbiorów Muzeum. W zbiorze zgromadzonych eksponatów znajduje się ponad 80 urządzeń odtwarzających dźwięk, wśród których znaleźć można fonografy - pierwsze działające urządzenia potrafiące zapisać i odtworzyć dźwięk, kilkadziesiąt gramofonów akustycznych i elektrycznych różnego typu (gramofony szafkowe, stołowe, tubowe, walizkowe, czy chlebakowe), a także zbiór kilkunastu radioodbiorników. #MuzeumBydgoszcz #Działmuzyczny