HGM – Czarny Wrzesień 1939 | Polskie Pociągi Pancerne скачать в хорошем качестве

HGM – Czarny Wrzesień 1939 | Polskie Pociągi Pancerne

Tak, mieliśmy pociąg pancerny o nazwie „Śmierć”. I nie był wyjątkiem. We wrześniu 1939 roku, gdy drogi były bombardowane, a linie frontu rwały się z godziny na godzinę, polskie pociągi pancerne stały się jednymi z najbardziej mobilnych i najciężej uzbrojonych jednostek Wojska Polskiego. Poruszały się po torach, osłaniały odwrót, wspierały piechotę i prowadziły walkę tam, gdzie inne formacje nie mogły już dotrzeć. Ten utwór to muzyczna opowieść o stalowych kolosach na szynach, o parze, ogniu i rytmie lokomotywy, która niosła wojnę przez Czarny Wrzesień 1939 roku. W bridge’u wymienione zostały autentyczne nazwy polskich pociągów pancernych zorganizowanych w dywizjony bojowe — bez legendy, bez patosu, jako fakt historyczny. To nie jest pieśń o klęsce. To pieśń o ruchu, determinacji i stali, która jechała dalej, gdy wszystko inne się cofało. "Czarny Wrzesień 1939" Wrzesień pękł jak tor pod kołem, Mapy płoną, ginie ład. Drogi rwane bombardowaniem, Zostają szyny, stal i ślad. Gdy kolumny topnieją w kurzu, A rozkazy kruszy czas, Na bocznicach budzi się ciężar, Co potrafi ruszyć głaz. Nie pytają, dokąd jechać, Nie używają biegu wstecz, Gdy paruje noc nad ogniem, Stal odpowie – zamiast słów. Stal na torach, ogień w lufach, Czarny dym zasłania dzień, Jedzie wojna, jedzie Polska, Po szynach, przez wrzesień, w cień. Koła biją w rytmie serca, Jak nasz gniewny bojowy zew, Jedzie w ogień, jedzie w walce, Pociąg pancerny niesie gniew. Z lasu w pole, z pola w miasto, Krótki ogień, szybki zwrot, Osłona dla tych, co cofnięci, I dla tych, co idą wprost. Gdy brakuje już amunicji, A tor zerwie jeden cios, Spawają nocą nową drogę, By mogli dalej ruszać w mrok. Nie liczą dni ani szans, Nie zapiszą się w rozkazach, Ale tam, gdzie pęka front, Zostaje po nich ślad ze stali. Stal na torach, ogień w lufach, Czarny dym zasłania dzień, Jedzie wojna, jedzie Polska, Po szynach, przez wrzesień, w cień. Koła biją w rytmie serca, Jak nasz gniewny bojowy zew, Jedzie w ogień, jedzie w walce, Pociąg pancerny niesie gniew. Pierwszy dywizjon: Danuta. Poznańczyk. Generał Sosnkowski. Paderewski. Śmierć. Drugi dywizjon: Śmiały. Groźny. Piłsudczyk. Stefan Czarniecki. Pierwszy Marszałek. Bartosz Głowacki. Stal na torach, ogień w lufach, Czarny dym zasłania dzień, Jedzie wojna, jedzie Polska, Po szynach, przez wrzesień, w cień. Koła biją w rytmie serca, Jak nasz gniewny bojowy zew, Jedzie w ogień, jedzie w walce, Pociąg pancerny niesie gniew.