Sezam скачать в хорошем качестве

Sezam

Na końcu miasta wisi szyld „Sezam”, czterdziestu rozbójników co dzień tam czeka. Wchodzą na chwilę, wychodzą z energii potokiem. Dzień za dniem i rok za rokiem. Mmmm… mmmm… wisi coś w powietrzu… Mmmm… mmmm… sekret w tym wnętrzu… Mmmm… mmmm… czy to wspaniały czar? Mmmm… mmmm… czy tajemny dar? Mmmm… mmmm… codzienny ten plan… Mmmm… mmmm… i nagle odmienny stan… Pewna dziewczyna patrzy z daleka. Codzienny rytuał ją wciąż urzeka. Co tam się kryje? Jaki skarb tam czeka? Skąd ta nagła ich uciecha? Mmmm… mmmm… wisi coś w powietrzu… Mmmm… mmmm… sekret w tym wnętrzu… Mmmm… mmmm… czy to wspaniały czar? Mmmm… mmmm… czy tajemny dar? Mmmm… mmmm… codzienny ten plan… Mmmm… mmmm… i nagle odmienny stan… Wieczorem jednego łapie w ciemności. Zamyka w piwnicy — bez zbędnej litości. Zakłada płaszcz jego, kapelusz i maskę, i staje w kolejce, grając w tę farsę. Szeptem wypowiada zaklęcie w mroku. Serce jej wali przy każdym kroku. „Sezamie, otwórz się…” — trzeszczy brama, a w środku cisza i z witrynami lada... Bo w Sezamie nie złoto, nie skarb, tylko aptekarz i niebieski dar. Jedna pastylka — i nagle cud, każdy znów czuje się jak bóg. Czterdziestu stoi tu dzień po dniu — Sezam podnosi ich do pionu znów. Spojrzała w witrynę — „Więc o to ta gra?!” I mówi cicho: „Panowie, więc to tak?!” „Czterdziestu zbójców — wielka legenda, a to wasza słynna niebieska potęga…” (piosenka stworzona w Suno)