Jan i Gosia скачать в хорошем качестве

Jan i Gosia

Jaś i Małgosia, plecaki na grzbiecie, mapa i kompas — wychodzą w sekrecie. Toporek błyska, serce im drży. Podobno zjada dzieci — tak mówią we wsi. Wchodzą do lasu, w powietrzu dym. Gałęzie szepczą coś o wilku złym. „Na ile to groźne?” — pyta ją brat, Małgosia ściska mapę idąc w takt. Bul, bul, bul Bul, bul, bul mmm mmmm mmmm mniam mniam mniam Bul, bul, bul Bul, bul, bul mmm mmmm mmmm Idą ostrożnie wśród starych drzew, czują jak narasta w nich gniew. Szeptem układają śmiały plan. Kto pierwszy ruszy — siostra czy brat? „Zapukam cicho…” — „Nie, wchodzimy w mig!” „A jeśli to bajka?” — „Więc po co ten dym?” Sowa huczy, wiatr szarpie las. Serce bije mocniej, nadszedł już czas... Bul, bul, bul Bul, bul, bul mmm mmmm mmmm mniam mniam mniam Bul, bul, bul Bul, bul, bul mmm mmmm mmmm Docierają pod chatkę krzywą, przygoda staje się chwilą prawdziwą. Zaglądają w okno przez szybę starą, a tam groza — kuchnia zalana parą. Baba Jaga marchew kroi w takt, a w garnku bulgocze zielony świat. Drzwi z trzaskiem lecą, aż drży domek, a ona się śmieje: „Jak to mówią - welkomek!” Chochlą miesza, aż para się unosi. „Misy już niosę, a kto zupę wnosi?” „To ona? Z tych opowieści?” Jaga śmieje się spod chusty w kwiatki: „Groźniejsze gadki niż moje dodatki! Straszniejsze plotki niż moje zupki! Zapraszam was do mej chałupki!” Bul, bul, bul — zupa się warzy! Ja dzieci nie jem — kto w to uwierzy? Marchew, seler, por i groch, czosnek, dynia — mniam, mniam, och! Bul, bul, bul — para w komin leci. Ja jestem wege — nie jadam dzieci! Burak, pietruszka, kalafior w parze. Najlepsza zupa, zjemy na tarasie! (piosenka stworzona w Suno)