Nang Minsan Kitang Maging Silong (Spoken Word Poetry) скачать в хорошем качестве

Nang Minsan Kitang Maging Silong (Spoken Word Poetry)

#NangMinsanKitangMagingSilong #BeverlyCumlaSpokenWord Nang Minsan Kitang Maging Silong Ayokong nakakarinig ng kulog Sapagkat parang nagagalit ang mundo Parang sinisigawan ang mga taong wala namang kasalanan Ngunit wala rin namang kakayahan na takasan ang ingay nito Dahil kahit anong takip ng ating mga palad sa ating mga pandinig Ay patuloy pa rin nating silang naririnig Ayokong nabubuhusan ng ulan Sapagkat kahit ayaw mong lumuha Ay wala kang maggagawa Makikita ng iba na basa na ang 'yong mga mata Kahit wala naman talaga ay ipagpipilitan nila Dahil habang paulit-ulit mo itong pinupunasan ay mas lalo ka nilang pinaghihinalaan Ayokong naglalakbay sa baha Sapagkat parang nakakaramdam ako ng pagkalunod Kahit hindi naman umabot sa aking mga tuhod Ay nangingibabaw parin ang takot na baka malalim na parte na ang sunod Na matakapan at dito ay hindi na makaahon Na lumubog hanggang sa 'di na makabangon Takot ako dating lumabas sapagkat wala akong lakas Na harapin ang bawat bukas kung lagi't-laging umiiyak ang taas Parang laging wakas ang laging binabakas Kahit wala namang dahas ay parang puro ako gasgas Sapagkat ganito ang pakiramdam kapag galit ang kalangitan Hindi ko alam kung bakit mangingibabaw ang kahinaan Kahit hindi naman talaga, pinaparasuhan Ay parang nananadya nalang ang kulog, baha at ulan. Kaya sinubukan kong tapangan At baka dito ay hindi na nila ko pag-initan Sinugalan ko ang bagay na ayaw kong subukan Para matauhan ang pusong kailangan nang lumaban At sa aking pagsugod ay nakaramdam ako ng kalayaan Ang saya rin palang makipaglaro sa mga patak ng ulan Ang mga kulog ay parang napakasarap nang pakinggan Ang mga baha ay parang naging isang palaruan Ngunit habang tumatagal ay nakaramdam ako ng lamig Nakaramdam ako ng kulang Na ang tuwa ay parang panandalian na lamang Muli kong pinagmasdan ang kapaligiran Ako lang pala mag-isa ang humahabol sa bawat buhos ng ulan Hanggang sa 'di na kaya, Sinubukan ko silang takasan Ngunit wala akong mapuntahan Kaya humiling nalang sa buwan Na sana ay kausapin ang langit na dahan-dahan nang tumahan Bumalik ang kaduwagan hanggang sa bigla mo 'kong pinayungan Matagal mo na pala 'kong pinagmamasdan At ngayon ka lang naglakas loob na ako ay lapitan Sinabi mo, na nakita mo 'kong mag-isa At ginusto mo 'kong iligtas sa lamig ng pag-iisa Nilakbay nating dalawa ang kalsadang may baha at parang hindi na'ko nakakaramdam ng takot Sapagkat kinakapitan kita Hindi ko inaayawan maging ang pag-ulan Sapagkat ligtas ako sa silong ng iyong paghagkan Kaya ko nang tiisin ang kulog Kahit may kaunting galit na tunog Sapagkat hindi na nagigising sa ingay Ang puso kong para mong pinatulog Pinakalma mo ang magulo kong mundo At dahil sa'yo ay naging matapang ako humarap sa delubyo. Pero 'di ko naman alam Na may plano ka rin palang mamaalam Sana sinabi mo nalang para 'di na manghinayang Pinasilong mo lang pala 'ko dahil nakita mong malakas ang bagyo Naghintay na humupa ang baha at ang kulog ay huminto Ngunit pagkatapos pala nito ay babalik ka na sa tahanan mo. Hindi lang pala ako ang pinayungan mo, Bakit ba 'ko umasa na mananatili ang isang taong gusto lang naman iligtas ako Ako nalang sana, ako nalang dapat ang nagligtas sa sarili ko. Minsan kong inayawan ang ulan, kulog at baha pero sa pagkakataong iyon ay ginusto kong muli silang makita Para kahit lumuha ay hindi ito mahalata Para kahit magalit ay hindi niya ito madinig Para kahit tumakbo ay hindi niya maramdaman Sapagkat ang ayoko na ngayon Ay ang muli niyang balikan. Kaya sa susunod na pagsugod ko sa ulan Sisiguraduhin 'ko na may sarili na'kong masisilungan. -- For more updates, follow me on my social media sites listed below: FACEBOOK PAGE:   / bcumla   TWITTER:   / beverly_cumla   INSTAGRAM: @beverlycumla FOLLOW OUR FAMILY AND BE PART OF THE BEVIES!   / @officialbevies   For business purposes, email me at: beverly.cumla@gmail.com - - #BeverlyCumla #SpokenWord #Poetry #HugotTalk