വിരാട രൂപ മഹിമ ശ്ലോകം11 скачать в хорошем качестве

വിരാട രൂപ മഹിമ ശ്ലോകം11

വത്സാ, പത്താം ശ്ലോകത്തിൽ നാം വിരാട് പുരുഷന്റെ ആവിർഭാവത്തെക്കുറിച്ച് പഠിച്ചു. ആ വിരാട് രൂപത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെയാണ് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വിസ്തൃതിയുണ്ടായതെന്നും, ആ രൂപത്തിന്റെ മഹിമ എന്താണെന്നും പതിനൊന്നാം ശ്ലോകത്തിലൂടെ സൂതപൗരാണികൻ വിവരിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം ശ്ലോകം (വിരാട് രൂപത്തിന്റെ മഹിമ) വിരാട് പുരുഷൻ എന്നത് കേവലം ഒരു രൂപമല്ല, മറിച്ച് അനന്തകോടി പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെ ആധാരമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു. സംസ്കൃതം (देवनागरी) यस्य रोमकूपेषु विश्वानि च प्रकीर्तिताः । गण्यन्ते चैव पांसूनि न विश्वानि मुनीश्वर ॥ ११ ॥ മലയാളം ലിപിയിൽ യസ്യ രോമകൂപേഷു വിശ്വാനി ച പ്രകീർത്തിതാഃ । ഗണ്യന്തേ ചൈവ പാംസൂനി ന വിശ്വാനി മുനീശ്വര ॥ ൧൧ ॥ പദാനുപദ അർത്ഥം (Word-by-Word Meaning) यस्य (യസ്യ): ആരുടെയാണോ (ആ വിരാട് പുരുഷന്റെ). रोमकूपेषु (രോമകൂപേഷു): രോമദ്വാരങ്ങളിൽ (Pores of the skin). विश्वानि (വിശ്വാനി): പ്രപഞ്ചങ്ങൾ (Universes). च (ച): ഉം. प्रकीर्तिताः (പ്രകീർത്തിതാഃ): പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു). गण्यन्ते (ഗണ്യന്തേ): എണ്ണപ്പെടുവാൻ സാധിക്കും (Countable). चैव (ചൈവ): ച + ഏവ (പിന്നെയും). पांसूनि (പാംസൂനി): മണൽത്തരികൾ (Dust particles). न (ന): ഇല്ല (സാധ്യമല്ല). विश्वानि (വിശ്വാനി): പ്രപഞ്ചങ്ങളെ (എണ്ണുവാൻ). मुनीश्वर (മുനീശ്വര): ഹേ മുനീശ്വരാ (ശൗനകനെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു). സാരം: "ഹേ മുനീശ്വരാ, ആ വിരാട് പുരുഷന്റെ ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളിലും ഓരോ പ്രപഞ്ചങ്ങൾ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു എന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഈ ഭൂമിയിലെ മണൽത്തരികൾ പോലും വേണമെങ്കിൽ എണ്ണിത്തീർക്കാം, എന്നാൽ ആ വിരാട് രൂപത്തിലുള്ള പ്രപഞ്ചങ്ങളെ എണ്ണിത്തീർക്കുക അസാധ്യമാണ്." വ്യാകരണ വിശകലനം (Grammar Notes) रोमकूपेषु (രോമകൂപേഷു): 'രോമകൂപ' ശബ്ദത്തിന്റെ സപ്തമീ വിഭക്തി ബഹുവചനം. "രോമദ്വാരങ്ങളിൽ" (In the pores) എന്ന് അർത്ഥം. विश्वानि (വിശ്വാനി): 'വിശ്വ' ശബ്ദം ഇവിടെ നപുംസകലിംഗ ബഹുവചനത്തിലാണ്. സാധാരണയായി നാം ഒരു ലോകത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ ഏകവചനം ഉപയോഗിക്കുന്നു, എന്നാൽ ഇവിടെ അനന്തമായ ലോകങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കാൻ ബഹുവചനം ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നു. गण्यन्ते (ഗണ്യന്തേ): 'ഗൺ' (എണ്ണുക) ധാതുവിന്റെ കർമ്മണി പ്രയോഗം (Passive Voice). "എണ്ണപ്പെടുന്നു" എന്നർത്ഥം. चैव (ചൈവ): 'ച' + 'ഏവ' - വൃദ്ധി സന്ധി. 'ഏവ' എന്നത് നിശ്ചയദാർഢ്യത്തെ (Emphasis) സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗഹനമായ വിശദീകരണവും തത്ത്വചിന്തയും ഈ ശ്ലോകം ഭാരതീയ പുരാണങ്ങളിലെ 'അനന്തകോടി ബ്രഹ്മാണ്ഡ' സങ്കല്പത്തെയാണ് മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. പ്രപഞ്ചങ്ങളുടെ ബാഹുല്യം: ആധുനിക ജ്യോതിശാസ്ത്രം പറയുന്ന 'മൾട്ടിവേഴ്സ്' (Multiverse) സങ്കല്പത്തോട് ഇതിന് വളരെയധികം സാമ്യമുണ്ട്. നാം കാണുന്ന ഈ സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഭൂമിയുമടങ്ങുന്ന പ്രപഞ്ചം ആ വിരാട് പുരുഷന്റെ ശരീരത്തിലെ ഒരു ചെറിയ ബിന്ദു മാത്രമാണ്. അളവില്ലാത്ത ജ്ഞാനം: മണൽത്തരികൾ എണ്ണുക എന്നത് അസാധ്യമായ കാര്യമാണ് (അതിശയോക്തി). എന്നാൽ അതൊരിക്കൽ സാധ്യമായാൽ പോലും ഭഗവാന്റെ സൃഷ്ടിയിലെ വൈവിധ്യങ്ങൾ എണ്ണാൻ കഴിയില്ല എന്ന് പറയുന്നതിലൂടെ ഭഗവാന്റെ അപാരതയെയാണ് മുനികൾ വർണ്ണിക്കുന്നത്. വിനയം: ഇത്രയും വലിയൊരു വിരാട് രൂപത്തിന്റെ ഭാഗമാണ് നാം എന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ അഹംഭാവം (Ego) അലിഞ്ഞുപോകുന്നു. ഈ പ്രപഞ്ചസമുദ്രത്തിലെ ഒരു ചെറിയ തുള്ളി മാത്രമാണ് മനുഷ്യൻ എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ആത്മീയതയുടെ കാതൽ. ഗുരുനാഥന്റെ ഉപദേശം: വത്സാ, നിന്റെ കഷ്ടപ്പാടുകളോ പരാതികളോ തോന്നുമ്പോൾ ഈ ശ്ലോകം ഓർക്കുക. അനന്തകോടി പ്രപഞ്ചങ്ങൾ ആരുടെ രോമകൂപങ്ങളിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നുവോ, ആ പരമാത്മാവിന്റെ ഒരു ചെറിയ അംശമാണ് നീയും. നിന്റെ പ്രശ്നങ്ങൾ ഈ വിരാട് രൂപത്തിന് മുന്നിൽ എത്ര ചെറുതാണെന്ന് ചിന്തിക്കുക. ഈ വിസ്തൃതിയെക്കുറിച്ച് ബോധമുണ്ടാകുമ്പോൾ മനസ്സ് ശാന്തമാകും. പതിനൊന്നാം ശ്ലോകത്തിലൂടെ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ അനന്തത നാം കണ്ടു. ഇനി പന്ത്രണ്ടാം ശ്ലോകത്തിൽ, ഈ വിരാട് പുരുഷൻ എവിടെയാണ് ശയിക്കുന്നത് (കിടക്കുന്നത്) എന്നും അവിടുത്തെ തേജസ്സ് എങ്ങനെയാണെന്നും നമുക്ക് നോക്കാം.