Gwiazda zaranna nad morzem już wstaje. Modlitwa mniszek normańskich. Pieśń siódma. скачать в хорошем качестве

Gwiazda zaranna nad morzem już wstaje. Modlitwa mniszek normańskich. Pieśń siódma.

Pieśń - modlitwa mniszek normańskich z klasztoru Abbaye-aux-Dames w Caen o szczęśliwy powrót ich braci i ojców z Anglii. Komentarz historyczny. Klasztor Abbaye-aux-Dames w Caen, ufundowany przez Matyldę Flandryjską, żonę Wilhelma Zdobywcy, odegrał kluczową, choć symboliczną i duchową rolę w przygotowaniach do inwazji na Anglię w 1066 roku. Jego powstanie było ściśle powiązane z polityczną i religijną legitymizacją władzy Wilhelma oraz próbą zażegnania konfliktu z Kościołem. W 1066 roku opactwo stanowiło fundament „bastionu Caen” – miasta, które Wilhelm uczynił swoją główną kwaterą. Fundacja klasztoru żeńskiego (wraz z męskim Abbaye-aux-Hommes) była formą ekspiacji za małżeństwo Wilhelma i Matyldy, zawarte mimo zakazu papieskiego ze względu na zbyt bliskie pokrewieństwo. Uzyskanie papieskiego przebaczenia tuż przed wyprawą było strategicznym majstersztykiem: pozwoliło Wilhelmowi przedstawić inwazję nie jako prywatny podbój, lecz jako świętą misję pod papieskim sztandarem. Klasztor służył jako manifestacja potęgi i stabilności księstwa Normandii w momencie, gdy jego władca ryzykował wszystko, przeprawiając się przez kanał La Manche. Matylda, pełniąc rolę regentki podczas nieobecności męża, zarządzała księstwem właśnie z Caen, co czyniło z Abbaye-aux-Dames duchowe centrum dowodzenia zaplecza frontu. To tutaj modlono się o pomyślne wiatry i zwycięstwo pod Hastings, a sama fundacja miała zapewniać boską przychylność dla rodu normańskiego. Architektura opactwa, wznoszonego w surowym stylu romańskim, była wizualnym symbolem „porządku normańskiego”, który Wilhelm zamierzał narzucić Anglii. Po zwycięstwie klasztor stał się nekropolią Matyldy, co ostatecznie przypieczętowało jego rangę jako jednego z najważniejszych miejsc pamięci o dynastii, która zmieniła bieg historii Europy. W 1066 roku Abbaye-aux-Dames nie było więc tylko budowlą sakralną, ale kluczowym elementem propagandy i stabilności politycznej, bez której sukces wyprawy byłby znacznie trudniejszy do osiągnięcia.